Inkoopmanagers trekken leveranciers het vel over de oren. Dat kan en moet anders, vindt Gerco Rietveld. Hij pleit voor een ‘paradigmashift’: inkopers moeten geen kostenbesparingen leveren, maar businessvoordelen.’
De crisis wordt door bedrijven aangegrepen om leveranciers het vel over de oren te trekken. Akzo Nobel dwong een korting van tien procent af. Staatsbank ABN Amro rekent voortaan twintig procent minder af. Trendsetter was Vendex KBB, dat zijn negenduizend leveranciers al in 2005 per oekaze berichtte dat het voortaan slechts 95 procent van de rekeningen betaalde. Een heilloze weg, stelt inkoopdeskundige Gerco Rietveld. In zijn boek Inkoop – een nieuw paradigma, bepleit hij een nieuw soort inkoopmanagement.
Lees het interview verder op Manager en Literatuur.
Rietveld hoopt dat zijn boek een standaardwerk wordt voor inkoopmanagement. Toch zal het wel even duren voordat er wat veranderd, vreest hij: ‘De incubatieperiode van dit nieuwe denken is behoorlijk. Onderzoek van McKinsey toonde aan dat nog geen enkele organisatie op het gebied van inkoop alles uit de kast haalt.’ Tijdens het schrijven van zijn boek heeft Rietveld acht top CPO’s (‘Chief Procurement Officers’) mee laten lezen. Ze reageerden erg positief, zegt hij. Gaan ze er ook naar handelen? ‘Het zal moeten blijken.’
Koop het boek van Gerco Rietveld bij Managementboek.
Op Managementboek vind je overigens een prima aanbod van boeken over Inkoop en Logistiek.

1 reactie op “Gerco Rietveld: Inkoopmanagement moet volwassen worden”
Hoeveel directeuren/RVB leden drinken met enige regelmaat een borrel met de directie van hun toeleveringsbedrijven? Als er geen gedachtenuitwisseling is op dat niveau dan lukt contact over prijsstijgingen van geen kanten. Je zult bedrijven de kost moeten geven die als reden voor een stijging in de lonen van e.g. 3% doodleuk aankondigen dat de toeleveringsprijzen met 3 % omhoog gaan. Dat betekent dat ALLE kostenposten dus ingedekt zijn voor een stijging van 3%. Men kan gewoon niet rekenen. Daar moet je even op niveau over kunnen praten. En liefst met je toeleveranciers afspreken dat zij regelmatig hun verwachte kostenstijgingen op een rijtje zetten. Waarna de partij die de markt bedient het effect op de verkoopprijs doorrekent en het resultaat daarvan met zijn afnemers doorneemt. Dan is er in ieder geval een mogelijkheid dat de gevoeligheid voor kostenstijgingen in de markt bekend wordt en er tijd overblijft voor reflectie over de consequenties voor de afzet van het eindproduct.
Deze discussies kunnen gaan behoren tot het terrein van de inkopers en de beslissingen tot het terrein van directies.
Overigens is – bij de gebruikelijke manier van factureren en factuurbehandeling het niet denkbeeldig dat prijsverhogingen gewoon ongemerkt insluipen, al dan niet opzettelijk. Facturen worden namelijk omgesorteerd naar crediteuren en als zodanig opgeborgen. Zie dan maar eens een tussentijdse prijsstijging te achterhalen. Je moet dan telkens de inkoopovereenkomst lichten en dat doet geen hond. Al met al dus enige reflecties over het vak van inkoper.