De geschiedenis herhaalt zich wordt wel eens gezegd. En van de geschiedenis kunnen we leren, wordt ook gezegd. Daarom een stukje historie om het geheugen op te frissen. Op 24 juni 1948 blokkeerden de Russen alle toegangswegen naar Berlijn naar de sectoren waar de geallieerde troepen de controle hadden. Het openbare leven kwam al gauw tot stilstand en leidde tot een reddingsoperatie door de lucht.
Aan alle producenten in Berlijn werd gevraagd een lijst samen te stellen van grondstoffen, die zou garanderen dat fabrieken minstens 3 maanden ongestoord konden door produceren. De voorraden werden gefinancierd door Berlijn en opgeslagen in speciale magazijnen. Dit werd de zogenaamde “Berlin Stock” [1] Deze “Berlin Stock” is een speciaal soort veiligheids- of strategische voorraad, met een lange levertijd, een geringe kans dat je hem aan moet spreken maar cruciaal als je hem onverwacht nodig hebt. Terug- (en vooruit) blikkend op deze winter.
Wat zou het handig geweest zijn als Rijkswaterstaat, de Provincies en de Gemeentes op de hoogte waren geweest van dit fenomeen. Ik weet het, het kost wat geld om extra voorraden aan te houden maar zout in de zomer is stukken goedkoper dan zout in de winter. En ga er maar van uit dat de zoutproducenten nu de prijs verhoogd zullen hebben. En het is een eenvoudig rekensommetje dat het aanhouden van een “Berlin Stock” van 100.000 of 200.000 ton zout minder kost dan de ellende die we al doorgemaakt hebben en nog moeten doormaken, omdat de overheid te weinig zout in het vaatje heeft zitten.
Paul Durlinger
1. Plossl G.W., W.E. Welch [1979] - The Role of Top Management in the Control of Inventory
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
5 reacties op “De logistiek van strooizout: lessen uit Berlijn?”
Maar Paul,
jij weet als geen andere dat de truc niet zit in de gemiddelde Demand in het kwadraat, ook niet in de sigma van de leadtime in het kwadraat (precies: zout inkopen in de zomer kan prima) of de gemiddelde leadtime.. De truc zit in de Z… Welk deel willen de gemeentes en rijkswaterstaat niet bedienen? That’s a matter of decision making, not of failure!
http://www.nuvideo.nl/algemeen/34875/strooizout-raakt-op.html
Volgens Akzo zijn er dus “normaal” zo’n 20 strooidagen. Vanaf half december tot nu zijn dat er al dik 45. Aangezien inclusief volledige productie deze week de echte strooiproblemen pas begonnen, zou dat betekenen dat onze vrienden van Rijkswaterstaat en de gemeenten rekening houden met een buffervoorraad van zo’n 20 dagen, bovenop de 20 strooidagen. Vraag wordt dan: is dat genoeg logistiek gezien of is dat niet genoeg maatschappelijk gezien?
Beste Nico, Michiel
En dat is nu precies wat ik bedoel met de “Berlin-stock”. ik denk dat het maatschappelijk niet verantwoord is dat deze situatrie zich voordoet. Ik zou bijna zeggen dat er een strategische/Berlin voorraad moet liggen van 45 dagen (of misschien nog meer). Of liever gewoon het aantal ton dat tijdens een extreem strege winter nodig is. De logistieke kosten vanzullen nooit opwegen tegen de ellende die een tekort aan zout met zich meebrengt. Ook al ligt die voorraad er misschien jaren “voor niks”. Bij een tekort zitten we meteen met een toewijzingsprobleem; wie krijgt hoeveel en waar strooien we? Dit gaat altijd fout getuige het voorval op vrijdag 6 feb jl bij Erica. Dus overheden, leer van de geschiedenis en koop zout, veeeel zout.
De truc zit hem niet in het achteraf constateren dat er te weinig veiligheid in het systeem ingebouwd was, de truc zit hem volgens mij meer in het zien aankomen van extremen. Op extremen is praktisch niet te sturen, aangezien het veelal nog nooit eerder vertoonde situaties betreft. Wie weet welke extreme, nog nooit vertoonde, situatie zich morgen gaat voordoen en op welk gebied?
Soms moeten we gewoon accepteren dat dingen niet anders zijn dan ze zijn. Anders dan hebben we binnen no time de discussie: “waarom hebben we in vredesnaam 5 miljoen€ (ik noem maar wat) aan zout her en der liggen die we niet gebruiken?” Immers, wie bedenkt het nou om voor 50 dagen strooien op voorraad te houden, waar we gemiddeld slechts 4 dagen op rij moeten strooien? Wat een overdaad!
Het is een lovenswaardig streven om overal op voorbereid te zijn, maar laten we niet doorslaan in het idee dat het ooit lukt om letterlijk overal op voorbereid te zijn.
Ik moet het met Niels eens zijn. Hoe ver moet je als overheid gaan om alles op gang te kunnen houden tegen welke kosten. Waar het volgens mij meer fout gaat is het scenario-bedenken: we hebben voor 40 dagen strooizout, wat gaan we doen als dit op is? Zo kan ik nog wel meer noodscenarios bedenken voor maatschappelijke vraagstukken voor als dingen echt fout gaan…. Walther heeft hier met Bart Lammers een heel mooi boek over geschreven…. Aanradertje voor rijkswaterstaat en onze ministers?