In juni mocht ik weer de examens afnemen voor de TIAS MTL/EMLOG opleiding. Inspirerende dagen waarin we de kandidaat logistieke masters nog een keer aan de tand voelen, voordat ze hun welverdiende diploma krijgen en los gelaten worden in de harde buitenwereld. Steevast hebben we pittige discussies over de praktische waarde, en robuustheid, van hun afstudeervoorstellen.
In elk afstudeerrapport verwijzen de toekomstige masters naar de EOQ; de beruchte formule van Camp. Een economic-trade-off waarmee ze hun voorstellen financieel onderbouwen.
En altijd weer gebruiken de afstudeerders de formule onrechtmatig of ronduit fout. Of de bestelkosten kloppen niet. Of de rente, ruimte en risicokosten zijn niet realistisch of worden voor alle producten gelijk gesteld. Of de, vaak in de franko huis verstopte, transportkosten ontbreken. Ook vergeten ze voor het gemak dat de EOQ een wiskundig optimum is, waarvan je zonder merkbare kostenstijgingen 40 procent plus of min kan afwijken. In twee, of drie, vragen ligt het financieel fundament onder de voorstellen in puin. Beteuterde gezichten aan de andere kant van de tafel…
Tags: eoq, formule van camp, ordergrootte
2 Reacties
Lees ook het goed verhaal van Paul Durlinger over de Do’s and Dont’s…
http://www.logistiek.nl/experts/id13394-Formule_van_Camp_onbegrepen_en_onterecht_verguisd.html
[...] Economic Order Quantity is a mathematical approach for determining the financially optimal amount of product to order from suppliers based on inventory holding costs and ordering costs. The original concept is generally credited to Ford Whitman Harris, a Westinghouse engineer, from an article in 1913, but it was a much later article in the Harvard Business Review in 1934 by RH Wilson that made EOQ mainstream. The formulas are still taught today, and the basis for much supply chain decision-making even in this era. [...]