Het topinstituut in Breda komt eraan… goed nieuws voor logistiek Nederland. De Commissie Van Laarhoven wijst Nederland in de richting van ‘regieland’ naast ‘distributieland’. In 2020 zou een internationale ketenregiefunctie goed kunnen zijn voor een omzet van 10 miljard euro. Prima gedachte! Maar, hoe maken we dat topinstituut wáárdevol voor de BV Nederland?
Het topinstituut Dinalog is goed nieuws voor logistiek Nederland. De Commissie Van Laarhoven wijst Nederland in de richting van ‘regieland’ naast ‘distributieland’. In 2020 zou een internationale ketenregiefunctie goed kunnen zijn voor een omzet van 10 miljard euro. Prima gedachte! Maar, hoe maken we dat topinstituut WAARDEvol voor de BV Nederland?
Hoe creeer je eigenlijk waarde? Hoe maak je van een dubbeltje, een kwartje of zelfs een hele euro? Ik moest daaraan denken toen ik voor het eerst een Breaker kocht. Een literpak yoghurt kost 61 eurocent in de winkel. Voor de Breaker (in feite yoghurt, maar dan met een beetje zangzaad en jam) betaal je per liter maar liefst 565 eurocent. Bijna 10 keer meer dan voor diezelfde yoghurt in een literpak.
Dat is pas echt waarde toevoegen. Er zijn meer van dat soort voorbeelden; de samenwerking tussen Philips en DE bij de Senseo, Heineken en Krups bij de Beertender en TomTom en Ortec met TomTom Work. Samen creeren ze meer waarde.
De vraag is of die nieuwe, innovatieve en margerijke, Breaker ook in de gewone dagverse melk- en yoghurtlogistiek past. Natuurlijk niet. Breaker vraagt om een responsieve logistiek. Dat pak yoghurt om een laagste-kosten logistiek. Het topinstituut moet zich richten op logistieke ketens die, net als de Breaker, waarde scheppen. Welke ketenlogistieke concepten maken zo’n nieuwe WAARDEketen tot een succes?
Concurrentie is verschoven van tussen ondernemingen onderling naar tussen waardeketens. Maar dat wisten we al lang! Samen werken aan het bedenken van producten en diensten, het maken van producten en het leveren van die producten. Mijn studenten zeggen: ‘van korrel tot borrel’.
Samenspel bepaalt succes of falen. Niet meer die ene onderneming, dat ene schakeltje in de logistieke keten. Ondernemingen moeten niet elkaar beconcurreren, maar samen concurreren. De bloementeelt- en tuinbouw sectoren laten zien dat dat kan. We hebben het duurste gas van de wereld, razend duur personeel en de tuinbouw zit op kostbare grond, toch weet die sector door intensieve samenwerking binnen de sector zich staande te houden als wereldspeler. Het topinstituut moet zich richten op die waardeketens waar Nederland kansrijk is en die het dus verdienen. En dat kunnen er nooit te weinig zijn; focus! Zelf denk ik aan de agrarische sector, voedingsmiddelen, bouw en infrastructuur, energietechnologie, fijnchemie, fashion en lifestyle, maintenance en hoogwaardige machine- en scheepsbouw. Maar, ik laat me graag overtuigen van andere keuzes.
Samenwerkingsverbanden met toeleveranciers en afnemers en fabrieken die voor de hele wereld produceren zijn aan de orde van de dag. Was 10 jaar geleden nog het logistieke mantra ‘Keep It Simple, Stupid’ (KISS), vandaag weet iedereen dat de uitdagingen vandaag niet meer kunnen worden opgelost met simpele, one-size-fits-all en copy-paste, oplossingen. Dat is alleen maar symptoombestrijding. Lijkt in de praktijk even te werken, de placebo-werking, maar structureel biedt het geen enkel uitzicht.
Winnende logistieke concepten vragen om echte oplossingen en daarmee om een aanpak op alle fronten. Het bedenken van deeloplossingen is symptoombestrijding. Van een integraal logistiek concept is pas sprake als op een samenhangende wijze beslissingen worden genomen over: de logistieke grondvorm: de processen in de keten, het logistieke beheersingsmodel, de ICT en het organiseren van samenwerking in de praktijk.
Het topinstituut moet zich richten op het verbinden van de beste, fundamentele kennis van universiteiten en onderzoeksinstellingen tot integrale, en werkende oplossingen voor waardevolle logistieke ketens.
De mogelijkheden van (informatie- en communicatie) technologie gaat ons denkvermogen te boven. Maar waar gaat het nu echt om? De logistieke keten mag nog zo mooi zijn bedacht, de ICT geavanceerd en de ketenplanning naadloos, maar pakjes in de keten gaan echt pas bewegen als mensen beslissingen nemen. Het bereiken van ketenvoordelen vereist dat die mensen andere, slimmere beslissingen nemen. En dat vraagt om andere vaardigheden! Uiteindelijk draait het om het daadwerkelijk invoeren van innovaties in de waardeketen. Daarin vindt het topinstituut zijn bestaansgrond.
Kortom, het topinstituut moet werken aan waarde, werkende ketenoplossingen bieden en het invoeren van innovaties ondersteunen. Ik heb er alle vertrouwen in!
Tags: breda, innovatie, laarhoven, TNO, topinstituut
Door, in een sfeer van internationale openheid en samenwerking, hét Europese kenniscentrum over logistiek te willen worden. Door een real-life laboratorium aan te bieden waar bedrijven met echte supply chain innovaties en experimenten aan de slag kunnen. Door de hand te reiken aan gelijkaardige initiatieven in Vlaanderen en andere regio’s. Door de beste studenten én professoren met bedrijfservaring aan te trekken. Door hoog in te zetten op duurzame logistiek en een CO2-neutrale economie. Door het organiseren van conferenties en studiedagen met lage instapdrempel. Ik geef maar wat suggesties…