Elke dag is het weer raak: ‘your mailbox is over its size limit’. De vaste goedemorgen-boodschap van onze ICT-afdeling, die vertelt dat er niet meer dan 100 Mb in mijn mailbox mag zitten. Lees verder op Managementsite!Hedenmorgen zit er 101,3 Mb in. Dat is de gemiddelde mail van 3 werkuren… Elke dag ben ik een half uur zoet met archiveren, opschonen en het zoeken naar oude mail, die ik ergens ooit ver weg heb gearchiveerd.
Met al mijn collega’s gebruik ik nu het niet zo veilige en spamgevoelige Gmail. Met meer dan 7.314 MB gratis opslagruimte, waarbij je nooit meer berichten hoeft te verwijderen. En, thuis rolt die 100 Mb, sneller dan ik een kopje Nespresso kan zetten, binnen via glasvezel… Hoe geloofwaardig ben je dan als ICT-er als je nog durft te zeggen dat opslagcapaciteit en bandbreedte duur is?
Ik heb ook eens op mijn desktop PC gekeken. Je weet wel, die PC waarop ik geen administratierechten heb. Die PC waarop ik zelf geen enkele nuttige applicatie mag plaatsen. En die desktop PC is helemaal leeg. Er staat nagenoeg niks op die enorme harde schijf. Toen ik thuis van Windows naar Mac ging was ik verlost van de befaamde blauwe schermen; the blue screen of death (in wizzkidpraat BSOD). Maar, niet op die werkplek PC. Die loopt minimaal twee keer per dag vast.
De ICT-wereld is innovatief en de ICT-fora volg ik op de voet via RSS-feeds. Maar, die fora staan vol met artikelen over hoe de ‘ICT-er’ de ‘eindgebruiker’ in de greep moet houden. Want anders gaat het helemaal fout… Tjonge, jonge!
Computable schrijft het zelf: ‘Nederlandse ICT”ers maken zich niet druk om de eindgebruiker. Sterker nog, de eindgebruiker wordt als irritant ervaren.’ Uit een onderzoek van het IT Service Management Forum (itSMF) in 2008 bij meer dan 100 Nederlandse ICT-ers, blijkt dat maar liefst 89 procent aangeeft totaal niet bezig te zijn met dienstverlening naar de eindgebruiker toe, maar louter en alleen met de werking van de infrastructuur zelf.
Als alle projecten nu in een keer, binnen budget, op tijd zouden slagen, dan had ik daarvoor misschien nog wel begrip. Maar na de mislukte invoering van een simpel boekhoudpakketje bij Levi’s, Defensie, Free Record Shop, Samas, en de provincie Noord Holland is dat begrip weg.
En ICT kan zoveel leuker. Wie sport er niet met de Nintendo Wii, chat met zijn vrienden via Facebook, gamet met een XBox, luistert de meest actuele podcasts op zijn iPod, kijkt clips op YouTube, handelt op e-Bay, volgt zijn mail op de iPhone, gebruikt zijn Privium-pas bij de irisscan op de luchthaven of maakt stiekeme afspraakjes met Olllo-bluetoothdating?
Al die leuke, nieuwe snufjes helpen processen verbeteren door sneller en slimmer de juiste gegevens uit te wisselen. Dat moet toch een fantastische en inspirerende omgeving zijn om in te werken.
Heren en dames ICT-ers. Uw geloofwaardigheid is echt in het geding. Er wordt, achter uw rug om, om u gelachen bij het koffie-apparaat. Het wordt tijd voor een renaissance van uw vak. Gooi die oude studieboeken over Cobol, SDM, S-36 en MS-DOS in de ‘recycle bin’.
Ga eens een lang weekend spelen met je kinderen, leer van hun games, SMS-jes en ‘social networks’ en denk dan nog eens na over die rare goedemorgenboodschap. Ontwaak en word herboren!
Walther Ploos van Amstel.
Tags: ict, ict-er, webmail, wii
4 Reacties
Lees even de reacties op Managementsite… http://www.managementsite.nl/columns/1600/reacties.aspx?rid=9448&aid=1600
Hmmm… ik ben geen IT-er… maar het probleem dat hier geschetst wordt is herkenbaar.
Het probleem in dit geval is dat op bedrijfsnetwerken in veel gevallen mensen zitten die je als “hardware boeren” (mensen die van de hobby hub werk gemaakt hebben) moet omschrijven niet als IT-er. Meer bandbreedte en Meeropslag betekend vaak een “dure” innovatie slag en laten we wel wezen, wat weet de spreadsheet en Access gebruiker nu van een PC en en netwerk. Die mensen moet te vreden zijn met 100 Mb, dat is meer dat ze 3 jaar geleden hadden…
Als ik vanuit mijn werkplek roep dat ik een grotere en sneller harde schijf (liefst zelf een RAID-schijf) nodig heb, dan heb ik gevloekd in de kerk. Bij de onlangs gehouden inventarisatie werd nog door de ICT geroepen, “die PC voldoet nog prima”.
Deze gebruiker ergert zich over elke trip naar de koffieautomaat als hij weer es 15 minuten kan wachten op de uitkomst van zijn query (is de dat base groot? hmmm.. 3.000.000 records is niet klein, maar zeker niet echt super groot) en hoe zit dat met het geheugen… een terrabyte schijfruimte kost momenteel ergens rond om 100 a 150 euro. Als je zoekt en groot inkoopt is dat vast nog goedkoper binnen te halen.
OKay genoeg gemekkerd… wat nodig is is een duidelijk ICT – concept dat niet door hardware boeren (jammer genoeg moet ik ook daartoe sommige software ontwikkelaars rekenen) wordt ingevuld maar door mensen met een bredere visie. die niet allen met de human interface en de hardware/infrastructuur bezig zijn , maar ook met de behoefte van hun klant.
Dat niet alles kan worden gehonoreerd snap ik ook wel, maar je kunt het ook niet maken dat bedrijfsgevoelige informatie op WWW servers gaan rondzweven omdat er te weinig ruimte is op je bedrijfsnetwerk.
…en mijn kwartiertjes (en die van mijn collega’s) sommeren zich om bedrijfsniveau tot vele manjaren wachttijd die ook tot ettelijke 100.000 euro’s kosten lijden.
Ik zou een natuurlijk een kosten-baten analyse kunnen maken, maar dat trekt mijn PC niet 
maar ja, het is ook zo dat het woord ICT de nadruk niet legt op de oplossingen maar op de Technogie…
Hoi Walther
Leuk stukje tekst en ook wel vermakelijk.
Maar misschien handig dat je eens een week mee kijkt over de schouder van een IT-er, en wie weet krijg je nog wel begrip over hoe de zaken gaan.
Al eens afgevraagd wat een werkplek voor een medewerker kost? , de pc zelf, stroom, ICT infrastructuur, licenties enz enz?
Hoe vaak kom ik op mijn werk niet tegen dat mensen gigabytes dumpen op het netwerk.
Hele collecties vakantiefoto’s worden op de persoonlijke netwerkshare gezet, want och de medewerker wil toch na het kwartiertje koffie halen de foto’s nog aan iedereen laten zien…..daarna??….blijven de foto’s gewoon nog tot in de eeuwigheid staan.
De ICT-er zit na een half jaar te denken waarom die nieuwe schijven die aangeschaft zijn toch alweer vol zijn?, en o ja , hoe komt het toch dat de backup er zo lang over doet?
mmmm , misschien maar een nieuwe backup unit kopen die meer kan opslaan en sneller is.
Even naar de ICT chef en weer 10.000 euro budget vragen voor een backup unit….
Feit is dat de meeste pc gebruikers hun pc niet alleen willen gebruiken waarvoor het ding bedoeld is, maar er van verwachten dat ze er mee kunnen doen wat ze er thuis ook mee doen.
Beetje op hyves zitten, lekker shoppen op marktplaats….en ach dat freeware programma wat zo handig lijkt moet je toch ook kunnen installeren?
Het feit dat een ICT afdeling een desktop locked heeft er mee te maken dat ze makkelijker ondersteuning kunnen bieden aan de software die er op hoort te staan, in plaats van storingzoeken naar iets wat veroorzaakt kan zijn door een of andere freeware tool.
Mocht je nou toch nog absolute vrijheid willen, vraag dan aan je management een onbeperkt ICT budget , en dan heb je vrijheid.
p.s. vergeet niet het aantal servicedesk medewerkers te verdubbelen
Waar het fout gaat is niet de IT. Waar het fout gaat is de koppeling tussen ICT en logistiek. ICT-ers zijn geen logistici, en logistici (en alle overige vakgebieden) weten te weinig over hoe computers werken. Waar het fout gaat is het begrip en kennis over en weer over elkaars vakgebied. En is Logistiek nou niet juist het vakgebied dat de koppeling levert tussen al die vakgebieden?
Mijn persoonlijke menig: iets te kort door de bocht.