Bakkerij Hartog, een van de oudste bakkerijen in Amsterdam, moest vorig jaar nog mogelijk stoppen door een dreigend graantekort. Door het invoeren van een milieuzone voor vrachtwagens mogen er nog maar twaalf keer per jaar vrachtwagens met graan langskomen. Zo’n 25 keer per jaar stopt er nu nog een vrachtwagen voor de deur met 160 zakken met 50 kilo graan. Bakker Hartog heeft nauwelijks opslagruimte en heeft daarom 25 keer per jaar aanvoer nodig. Klein logistiek leed… en de Amsterdamse ‘burger’ snapte er niets van. Wat een vreemde maatregel van de wethouder.
Als Amsterdamse binnenstadbewoner mogen van mij al die smerige en gevaarlijke dieselmonsters vandaag nog de stad uit. Maar, meteen besef ik ook dat die stad leefbaar blijft door alle winkeltjes, kroegjes en restaurantjes. En dat die elke dag moeten worden bevoorraad. Ik wil de bammetjes van Hartog geen dag missen. En ik kijk uit naar de Dolle Dwaze Dagen bij de Bijenkorf. Lastige logistieke dilemma’s, waar ik zelf ook wel eens niet uit kom. Mijn wethouder koos voor de botte bijl van de Milieuzone, die nu mogelijk mijn bakker na 113 jaar de das om doet. Was dat nu echt de bedoeling?
Managers klagen over een steeds grotere afstand tussen praktijk, beleid, politiek en onderzoek? Collega-schrijver Hessel Visser verzuchte zelfs dat ‘ze’ maar eens de werkvloer op moeten… En de logistieke belangenorganisaties komen steevast met ‘asfalteren’ als dé oplossing. Ik geloof juist in gepaste afstand! Het is prima om vanuit verschillende gezichtspunten, en daarmee uiteenlopende, belangen naar logistieke vraagstukken te kijken. In de botsing van meningen schuilt de waarheid en ligt het fundament voor echte innovatie. Diversiteit loont.
De Vervoerslogistieke Werkdagen zijn al weer voor de 18e keer de ontmoetingsplek voor bedrijven, overheid, wetenschap en onderzoekers. Innovatiethema’s zijn onder meer: duurzaamheid, stedelijke distributie, parkmanagement, benchmarking, sense and respond logistics, nachtdistributie, binnenvaart, railvervoer en containervervoer en dynamisch plannen van vervoersstromen. Die werkdagen zijn het creatieve broeinest voor logistieke professionals uit de praktijk, beleid, politiek en onderzoek. Nuttig en nodig.
We sluiten vaak achteraan aan in de file die we een beetje zelf hebt veroorzaakt. Goederen vliegen met de snelheid van het licht over de aarde en we lijken nauwelijks stil te staan bij alle consequenties. In de supermarkt liggen boontjes die met het vliegtuig zijn vervoerd vanuit Egypte of Burkina Fasso. Winkels importeren kipfilet uit Thailand en Brazilië, terwijl onze regio veel meer kippenvlees produceert dan we op kunnen. De Braeburn-appels die in de Belgische en Nederlandse winkels liggen, komen uit Nieuw-Zeeland terwijl er misschien wel net zulke lekkere appels groeien in eigen land of in bijvoorbeeld Frankrijk. Garnalenverwerker Heiploeg rijdt per vrachtauto met geïmporteerde garnalen naar Marokko om ze daar te laten pellen. Vervolgens rijden de vrachtauto’s weer terug naar Heiploeg om ze te verpakken.
Dat moet toch veel slimmer kunnen. Met boerenverstand alleen komen we er echter niet meer. Er is werk aan de winkel. Logistiek moet slimmer. Als we niets doen, staan we straks met al dat transport (weer) volledig stil. En dan worden we weer verrast door ‘wereldvreemde’ politieke beslissingen zoals die Amsterdamse milieuzone. Wat is jouw excuus over vijf jaar?
Klagen over ‘afstand’ mag best… en je kunt natuurlijk ook op de Logistica beurs heerlijk met je praktijkcollega’s klagen over dat ze je in de ‘boardroom’ niet begrijpen. Maar, je kunt ook de kans grijpen om die ‘enge’ beleidsmakers, politici en onderzoekers te ontmoeten en out-of-the-box te werken aan echte oplossingen voor logistieke uitdagingen. De Vervoerslogistieke Werkdagen beloven worden leerzaam met nieuwe inzichten, innovatieve concepten en vooral heel veel leuke, en soms een beetje tegendraadse, deelnemers. Help een brug te slaan tussen praktijk, beleid, politiek en onderzoek.
Walther Ploos van Amstel.
Tags: duurzaamheid, innovatie, topinstituut, vervoerslogistieke-werkdagen
