Walther Ploos van Amstel schrijft erover op Nuzakelijk.nl.

Loyaliteit

Met mijn partner heb ik in de afgelopen 10 jaar bijna 600.000 FD-punten verzameld. Maar, als wij onze loyaliteit willen inwisselen voor cadeautickets, dan lukte dat stelselmatig niet toen we ivoor waren. Tja, we mochten eventueel een enkele reis Timboektoe als cadeauticket voor onze zuurverdiende punten. Nu we weer zilver zijn krijgen we ineens alle weer aandacht en liefde van het KLM webcare team. We zijn weer lid van de blauwe familie en beloven plechtig niet meer met Ryanair of andere prijsvechters te vliegen.

Eenheidsworst

Toch maken veel bedrijven geen enkel onderscheid in hun service; telecombedrijven, webwinkels, producenten en groothandels. Elke klant mag uit dezelfde voorraadruif eten. Op is op. Trouwe, goed betalende klant of incidentele wanbetaler? Wie het eerst komt, die het eerst maalt. Pech gehad. En, elke klant krijgt dezelfde leversnelheid.

Ons favoriete restaurant in Amsterdam heeft onlangs terecht een Michelin-ster gekregen. Wij mogen nu achteraan sluiten bij de lange rij voor het antwoordapparaat. Eerste vrije plekje? Pas, in mei 2012. Zij zijn even die klanten, die mee hebben geholpen met die eerste ster, vergeten. Wij hebben inmiddels een nieuw favoriet restaurant gevonden.

Servicegraad

Het direct uit voorraad leveren van 100 procent van alle producten is niet simpel. Het zou betekenen dat je ongelofelijk veel geld in je voorraad moet steken of allerlei toverstreken moet uithalen om het product alsnog op het laatste moment te regelen voor de klant.

Zou je dan niet het schaarse beetje voorraad willen reserveren voor trouwe klanten, die klanten die vaak bereid zijn net dat beetje meer te betalen? Of vind je het prima dat een incidentele klant er met die voorraad vandoor gaat, omdat zijn vaste leverancier een keertje niet kan leveren? Nee toch?

Kosten van service

Niet alle klanten vinden service even belangrijk. De ene klant zal elke dag een kleine bestelling per telefoon plaatsen, een andere klant zal eens per maand een volle vrachtwagen met volle pallets elektronisch bestellen. Welke klant denk je dat het meest kost in het de orderafhandeling, het magazijn en het transport?

Discrimineer

Waarom geef je alle klanten dezelfde service? Differentiatie loont. Welke klanten verdienen jouw service echt? Discrimineer stevig naar omzet, marge, de kosten die je voor die klant moet maken of het groeipotentieel. Wie zijn jouw platinum, gouden en zilveren klanten. En, wat mogen die klanten voor service verwachten?
Differentiatie loont niet alleen met minder kosten. Goede klanten verdienen gewoon die extra aandacht. Dan hou je die klanten ook echt vast.

Lees alle columns van Walther Ploos van Amstel op Nuzakelijk.nl.

Drijft marktwerking de prijs dan niet vanzelf op.? Nee, het te kort wordt aangevuld met werknemers van binnen en buiten Europa. Er is dus geen nijpend tekort aan personeel in zijn geheel en een langlopende visie hierover is hierdoor voor varende ondernemers dan ook een ver-van-mijn-bed-show. Dat er weinig animo in Nederland aanwezig is om in de binnenvaart te gaan werken, daar wordt daardoor dus weinig aandacht aan besteed. Er is al jaren geen CAO meer in de binnenvaart. Het is gewoon niet belangrijk genoeg om daar tijd aan te besteden om afspraken te maken met de sociale partners.

Nederland Transportland. Het klinkt mooi, maar wie geeft er om die pakweg 5000 schippers? Helemaal als je het afzet tegen de 120.000 medewerkers in het wegvervoer. Te klein om je druk om te maken…..toch?

De overheden hebben een vaarwergbudget van 11,2 miljard euro voor 2010 tot 2020. Haven Rotterdam heeft afgesproken het wegvervoer te beperken tot 35% en de binnenvaart te laten groeien tot 45%. Binnen de lidstaten van Europa vind 40% van het vervoer over water plaats. 330 miljoen ton goederen gaat via het het Nederlandse water Europa in en uit. Misschien niet te klein om je druk over te maken?

Deze cijfers gaan heel de Europese economie aan en vooral omdat het een hele kosten efficiente en milieuvriendelijke manier van vervoeren is. Zijn juist de Nederlandse binnenvaart ondernemers zo belangrijk? Of de binnenvaart in het algemeen. En als dat laatste het geval is zou de Nederlandse ondernemer dus gewoon vervangen kunnen worden door een niet-Nederlandse. Wat een eind zal gaan betekenen voor een van de mooiste beroepen in Nederland. Wie zou zich dan hier wel druk om moeten maken?

De varende ondernemers zelf? Zonder dat er instroom van Nederlands personeel plaats vindt zullen er ook geen Nederlandse opvolgers zijn. Er vanuitgaande dat in veel gevallen het opgebouwde pensioen bestaat uit de waardeopbrengst van het bedrijf na verkoop, denk ik dat daar best eens langer stil bij gestaan kan worden wat het huidige ingeslagen traject betekent voor “de toekomst”

De enige vraag die dan rest…. Waarom gebeurt dat dan niet of te weinig?

Vincent Streep.

Walther Ploos van Amstel schrijft erover op Nuzakelijk:

Toch, zie ik wel lichtpuntjes, en zelfs kansen, in de transportmarkt op lange termijn. Grote verladers maken zich nu al terecht zorgen over de beschikbaarheid van transport in de komende decennia.Transport inkopen was altijd vooral een kwestie van snoeihard onderhandelen met logistiek dienstverleners. Maar, de transportmarkt verandert. Straks wordt de logistieke dienstverlener een strategische partner.

Transport in 2040

Ik was spreker bij een bijeenkomst van een grote verlader met hun 40 belangrijkste Europese logistiek dienstverleners. Er zaten zo’n 50.000 vrachtwagens in de zaal. Dan heb je het over echt grote spelers.

Met elkaar bespraken ze de toekomst van transport in de komende 30 jaar. De verlader maakt zich zorgen over de beschikbaarheid van transportcapaciteit. De komende acht jaar pensioneert bijna een kwart van de chauffeurs, terwijl het goederenvolume elk jaar gestaag met 2 tot 3 procent groeit. Bovendien stelt de overheid steeds meer eisen aan techniek, veiligheid, duurzaamheid en het gebruik van infrastructuur. De lage marges in de sector waarin de verlader acties is betekenen dat de transportkosten simpelweg niet mogen stijgen. Je voelde het besef van urgentie in de zaal.

Verdeel-en-heers

De inkoop van transport gaat traditiegetrouw op basis van verdeel-en-heers met snoeiharde prijsonderhandelingen. Deze inkoopstrategie past bij diensten met weinig inkooprisico en een grote financiële impact. Maar, de markt voor transport verandert snel. Er komt minder aanbod, terwijl de vraag toeneemt en de eisen complexer worden.

Verladers mogen wel een beetje oppassen. De vanzelfsprekende beschikbaarheid van transport is over een paar jaar niet meer zo vanzelfsprekend. In die inkoopmarkt past een andere inkoopstrategie: het ontwikkelen van strategische partnerships met logistiek dienstverleners.

Partnership

De partners moeten met elkaar aan de slag om de productiviteit en de flexibiliteit in het transport te verbeteren en greep te krijgen op de totale kosten. Anders komt de tijdige levering van producten aan de klanten in gevaar. In 2020 moeten ze samen 25 procent goederen met 25 procent minder middelen vervoeren. Het verbeteren van de productiviteit en de flexibiliteit is alleen mogelijk als ze inzetten op het gebruik van alle vervoersmodaliteiten (weg, water en rail) en er samen alles aan doen om hun lege kilometers te voorkomen. Dat gaat niet van de ene op de andere dag.

De verlader had concrete, goed doordachte plannen op tafel liggen. Samenwerking tussen de 40 ondernemers was een van die plannen. Een strategische partnerships ontwikkelen met hun allemaal zou veel te veel tijd kosten. Dat doe je maar met een handjevol partners. Geroezemoes in de zaal…

Praatjes

De managers in de zaal schrokken zichtbaar van de constatering dat de verlader hun nu als strategische partner ziet. Daar waren ze helemaal nog niet klaar voor. Hun accountmanagers waren getraind in bikkelharde onderhandelingen, niet in samenwerking in teams met klanten.

Hun gladde praatjes moeten plaats maken voor gedegen analyses van het distributienetwerk en de kosten. Hun interne processen waren alles behalve op transparantie en het delen van informatie ingericht. En, samenwerken met jouw aartsrivalen? Ze liepen er niet warm voor.

Ik ben benieuwd welke logistieke dienstverleners nu wel snel over hun eigen trots heen stappen en aan de slag gaan. Of laten ze zich de kaas van het brood eten door hun concurrenten of komt er straks concurrentie uit onverdachte hoek?

Ik zou zelf in 2012, ondanks de slechte vooruitzichten van de banken, alvast stevig inzetten op sociale innovatie in mijn bedrijf.

Walther Ploos van Amstel.

Want als u de klant vooraf laat vertellen wat hij wil retourneren dan weet u opeens wat er retour komt. En dat voorkomt een heleboel verrassingen. Deze voorinformatie kunt u slim gebruiken voor uw voorraadplanning en voor een snellere verwerking van de retouren in het magazijn. Op het moment van retourneren kunt u de klant ook vragen waarom hij retourneert en zo krijgt u veel beter inzicht in zijn beweegredenen. Hierop kunt u weer inspelen om retouren in de toekomst te voorkomen.

En als u de klant de keuze geeft waar hij zijn produkten kan inleveren (bijvoorbeeld bij een Kialapunt, een DHL Servicepoint of een Postkantoor) dan zal hij eerder geneigd zijn dat te doen in plaats van de produkten thuis te laten afhalen. Het spreekt voor zich dat inleveren veel goedkoper voor u is dan thuis afhalen. En als de klant dat dan toch perse wil, dan zou u hem hiervoor kunnen laten betalen. Keuze oogt vriendelijk, stuurt gedrag en bespaart uiteindelijk kosten.

Dan het magazijn. In plaats van een dagelijkse rolcontainer vol verrassingen ontvangt men daar nu een verwachte zending. En als het magazijn weet wat er retour komt, dan kan men beter eerst beginnen met de verwerking van die retouren waar hardlopende produkten in zitten. Dan kunnen die tenminste nog een keer verkocht worden. En als de klant daardoor sneller zijn geld of een ander artikel krijgt, dan is deze ook tevreden. Grote kans dat hij dan ook klant blijft, ondanks dat hij een produkt retourneert.

En dan hebben u en de klant ook nog eens volledig inzicht in alle retouren en hun status. Dat kan heel veel onnodige, dure telefoontjes en frustraties voorkomen.

Kortom, een goed retourproces is voor u en uw klant echt een toegevoegde waarde. En misschien is het inrichten van een goed retourproces wel de volgende stap in de professionalisering van uw webshop.

Stef de Bont - 12 Return

p.s. Wij van 12Return helpen u er graag bij. Kijk gerust eens op www.webshopretouren.nl. En we zien u graag op stand L13 op de Webwinkel Vakdagen op 25-26 januari in Utrecht.

TU Delft onderwijsdirecteur Aldert Kamp stelt dat de kwaliteit niet in het geding is: ‘We hadden de studie net opnieuw ingericht. Maar de docenten waren zo enthousiast dat de vakken soms te vol zijn geworden. Die overtollige ballast gooien we nu weer overboord. Het niveau gaat dan naar beneden. Maar de vraag is of je een slechte ingenieur bent als je voor één vak een 5 haalt.’

Wouter Verbeek van de Delftse studentenvakbond zegt: ‘Als er delen van vakken verloren gaan, hoeven studenten minder te leren om een diploma te halen. Het schaven aan en het schrappen van vakken maakt de studie minder waard. Er zullen minder goede ingenieurs afstuderen, terwijl het bedrijfsleven juist zo tevreden is.’ Wouter snapt het.

Het schrappen in zorgvuldig opgebouwde programma’s is een gemiste kans om de manier waarop universiteiten studenten leren ter discussie te stellen. Waarom doen studenten eigenlijk zo lang over hun studie?

Innovatie?

Ik werk zelf al meer dan 25 jaar aan universiteiten en ik zie al 25 jaar dezelfde massale hoorcolleges, boeken, papers en tentamens. Procesinnovaties die we onderzoeken, en valoriseren, lijken aan mijn eigen onderwijsproces voorbij te gaan.

Ik vraag me af of het onderwijs niet gewoon anders moet. De generatie Y die nu de collegebanken bevolkt zou flexibel zijn, heeft het vermogen tot multi tasking en kan vanzelfsprekend met de hedendaagse technologie omgaan. Sluit ons onderwijsproces op die generatie aan? Hun ‘onaangepaste’ gedrag nemen we voor lief; SMS-en tijdens colleges, het spoor ervan de schuld geven als ze te laat zijn, boeken stoffig vinden, universele kennis knippen-en-plakken uit weblogs en papers direct downloaden vanaf het Internet. Tja…

Anders studeren 

Studenten moet niet minder, maar beter studeren. En, wij moeten ze daarbij helpen. Studenten moeten uiteraard die dingen leren die ertoe doen en die je, waar je later ook in je werk of carrière terecht komt, verder helpen.

Een deel van de kennis die de universiteit leert heeft garantie tot om de hoek. De wereld verandert steeds sneller. Hogescholen met hun vele pretopleidingen hebben dit door schade en schande geleerd. Ze zien een trend, zetten een nieuwe opleiding op, vullen die met geweldig leuke excursies en gastsprekers en tegen de tijd dat de koters van school komen is het vakgebied al weer verdwenen.

Freakonomics

Studenten moeten in staat in elke situatie een juiste oplossing voor een probleem te vinden door de juiste, wetenschappelijke verantwoorde, stappen te zetten.  Juist die stappen leren studenten bij de ‘lastige vakken’ als wiskunde, statistiek, operations research, wetenschapsfilosofie en methoden en technieken van onderzoek.  Dat is waardevolle intellectuele bagage voor de rest van je leven. Freakonomics van Steven D. Levitt zou verplichte kost moeten zijn voor studenten. Of zouden de dit in Delft ook al ‘overbodige ballast’ noemen?

Mijn studenten struikelen vaak over die lastige vakken. Het zijn juist vakken die de sterkere broeders en zusters van de zwakkere onderscheiden. Je moet deze kerncompetenties echt onder de knie krijgen door eindeloos te oefenen en nog eens te oefenen op basis van praktijkrelevante cases; ‘Student kommt von Studieren’. Dat vraagt om focus in het onderwijs op juist het oefenen van deze kerncompetenties.

De ingenieurs in Delft moeten met al hun kennis toch in staat zijn de onderwijsproductiviteit sterk te verbeteren; meer leren met minder inspanningen. Met de inzet van geavanceerde technologie als serious gaming, train as you fight, locations based learning, virtuele teams, Graduate Management Admission Tests die zich aanpassen aan de individuele student en echte ervaarcolleges waarin je oefent, en nog eens een keer oefent, met de kerncompetenties.

Studenten moeten niet meer, maar meer, veel meer en dan vooral veel slimmer leren. Innovatie in het universitair onderwijs is meer dan ooit nodig.

Walther Ploos van Amstel.

Modebedrijven melden in 2010 nog dalende winstcijfers ondanks betere verkopen. De prijs van katoen was in een jaar tijd verdubbeld. Nu de katoenprijzen weer dalen, moeten de modebedrijven stevig afschrijven op de voorraden.

Walther Ploos van Amstel schrijft er deze week over op Nuzakelijk.nl.

Grondstofkosten

Ook producent Unilever voelt de hogere grondstofkosten en is niet voldoende in staat dit op te vangen met hogere consumentenprijzen. Volgens de FAO (Food and Agriculture Organization) zullen de prijzen van voedsel en grondstoffen in 2012 blijven stijgen. Tevens verwacht de FAO dat de volatiliteit hoog blijft in de komende tijd. Dat doet pijn. Hoe gaan ondernemingen daarop anticiperen?

Inkoop

Supply chain-management, inkoop, financiering en risicomanagement moeten in de deze marktomstandigheden hand in hand gaan. Daarbij gaat het niet alleen maar om de operationele risico’s die je loopt, maar juist om de financiële risico’s die de onderneming loopt.

Door schaarste van bepaalde grondstoffen of beperkte capaciteiten, of fluctuaties in de vraag naar componenten en grondstoffen kan de prijs van grondstoffen en onderdelen enorm schommelen, met alle gevolgen voor de verlies- en winstrekening van dien.

Niet voor niks besloot Apple in de loop van 2011 alvast voor 11 miljard dollar aan elektronische componenten in te kopen. Ze verwachten een steeds grotere concurrentie op de inkoopmarkten. Apple ziet dat als een kans. Hoe zou het met de concurrenten van Apple gaan? Hebben die straks het nakijken?

Risicomanagement

Procurement Risk Management (PRM) is het vakgebied dat supply chain-management, inkoop, finance en risicomanagement verbindt. Inkopers geven risicomanagement op inkoopmarkten steeds hogere prioriteit. Was die aandacht er voorheen vooral voor het risico van brand bij leveranciers, natuurrampen of andere kinken in de logistieke keten.

Nu is er meer aandacht voor leveranciers en dienstverleners die mogelijk in financiële problemen komen door afnemende vraag, stijgende kosten van grondstoffen en problemen met het krijgen van financiering.

Marktschommelingen

Belangrijker nog wordt de aandacht bij PRM voor de fluctuaties in inkoopprijzen. Door toenemende schaarste van grondstoffen stroomopwaarts in logistieke ketens is het greep krijgen op prijsfluctuaties van cruciaal belang. Inkopers moeten hun inkoopstrategie steeds nauwkeuriger afstemmen op het spel van vraag en aanbod op inkoopmarkten. Het gaat daarbij om vragen als, hoeveel kopen we van bepaalde onderdelen op basis van vaste harde afspraken ver vooruit, hoeveel kopen we op basis van tactische, flexibele capaciteitsafspraken en hoeveel kopen we ‘on the spot’ vandaag?

IT-concern HP is een van de grootste inkopers van elektronische componenten wereldwijd en heeft 10 jaar ervaring opgedaan met PRM. Samen met leveranciers zijn belangrijke besparingen bereikt in kostprijzen, het elimineren van opslingereffecten en stabiele inkoopprijzen. De inkoopstrategieën die deze besparingen hebben opgeleverd zijn gebaseerd op kwantitatieve rekenmodellen over vraag en aanbod op inkoopmarkten.

Vakgebied

PRM gaat veel verder dan het verminderen van de harde inkooprisico’s door bijvoorbeeld het uitvallen van leveranciers. PRM gaat over het echt, fundamenteel doorgronden van de werking van inkoopmarkten en dat vergt veel meer dan een beetje boerenverstand en hard onderhandelen. Dit is een interessant, actueel vakgebied voor de echte professionals.

Walther Ploos van Amstel.

Op nuzakelijk.nl schrijft Walther Ploos van Amstel over zijn ervaringen in Rotterdam…

In de week voor de kerst had ik een vergadering in het Sparta Kasteel in Rotterdam over de toekomst van jongeren in logistiek. Het was een vergadering met de nodige captains of industry in Mercedessen, BMW’s en Range Rovers en hun bijpassende chauffeurs.

Doolhof

In het doolhof van eenrichtingsstraten in het Rotterdamse Spangen liepen we vast op een vrachtwagen van de Gemeentelijke diensten. Ze waren bezig met wegwerkzaamheden. Nergens een bord, geen omleiding of aanwijzing hoe je wel verder moest komen, en inmiddels vier auto’s in de smalle straat achter ons.

De enige mogelijkheid was om een stukje stoep te nemen, een overigens compleet lege stoep. Voorzichtig, stapvoets reden we langs de vrachtwagen met in ons kielzog de andere auto’s.

Willekeur

Tien meter verder hield een buurtagent ons aan. Uitgerekend, toevallig of willekeurig? Ik verwachte een korte terechtwijzing. Of, de beleefde vraag waarom we over de stoep hadden gereden. Of eigenlijk, sorry dat ik die vrachtwagen die alles blokkeert niet weg stuur en het verkeer niet even regel.

Maar, zijn eerste vraag was niet waarom wij de stoep hadden genomen. Maar, waar komt u vandaan? En daarbij vroeg hij duidelijk niet naar de weg.

Kenteken

Inderdaad is de jonge ondernemer niet van westerse afkomst. Zijn familie komt van oorsprong niet uit Nederland. Bij het lezen van zijn achternaam werd het hele repertoire aan controles van rijbewijs en kentekens uit de kast gehaald.

Na 20 minuten was er dan die boete van 100 euro. Geen uitleg, geen excuus, geen graantje begrip en geen prettige dag verder. Een dag voor niets gewerkt.

Zo voelt willekeur dus in de stad van burgemeester Aboutaleb. Tijdens de bijeenkomst over de toekomst van jongeren in logistiek hebben we er nog lang over nagepraat.

In de grote steden is meer dan de helft van de jongeren van niet westerse afkomst. Dat zijn onze toekomstige studenten en collega’s. Iedereen had gezien wat die agent deed en plaatsvervangende schaamte overheerste.

Respect?

Voor argumenten stond de agent niet open. Waarom mochten alle andere auto’s wel over de stoep rijden en werden zij niet aangehouden? De wegwerkers die illegaal, zonder enige afzetting de weg blokkeerden, werd niet aangesproken.

Waarom was er geen graantje begrip voor het over de compleet lege stoep rijden? Hoe leg ik dit aan mijn jonge ondernemer uit? Niet! En, de agent legde het ook niet uit.

Hete vuren

Ik heb groot respect voor het werk dat agenten in Nederland doen. Ze zijn er ook op het moment dat je ze echt nodig hebt en staan voor geweldig veel hetere vuren. Maar, dit voelde niet goed.

De benadering, de bekeuring en de klaarblijkelijke willekeur leveren geen enkele bijdrage aan meer begrip, minder criminaliteit, meer veiligheid en al helemaal niet aan meer wederzijds respect.

Ik wens de Rotterdamse buurtagent voor 2012 meer wijsheid en vooral meer inlevingsvermogen toe. Ik ben benieuwd wanneer hij voor het eerst zelf de vraag krijgt ‘waar komt u vandaan?’

Walther Ploos van Amstel.

Foto: jan kranendonk / Shutterstock.com

Walther Ploos van Amstel schrijft erover op Twinklemagazine.

De dagelijkse boodschappen
Het assortiment van Albert Heijn is dit jaar zo breed dat we meer dan 90 procent van de boodschappen daar in één keer kunnen bestellen. Albert gaf trouwe klanten, die tijdige bestelden, zelfs gratis bezorging. Dat is mooi meegenomen tijdens deze dure dagen. En, Albert meldt ons dat alles ook op voorraad is. Nespresso levert op hetzelfde moment de koffie. Met Nespresso Your Time en Albert zijn prima tijdsafspraken te maken. Het wordt vrijdag spitsuur voor onze Amsterdamse deur; stipt op tijd.

Kaviaar
De kaviaar hebben we ook on line besteld bij een Nederlandse kweker. Volgens mij ben ik de eerste on line klant bij Anna Royal Dutch Caviar.

Bestellen moet met een mailtje, daarna volgde een mail met de factuur die ik vooruit moest betalen. Ze bieden afleveropties. Levering misschien te laat kost 10 euro en levering zeker op tijd kost 13,50 euro. Dat is veel geld voor het bezorgen van een duur onsje steureitjes. De orderstatus is onbekend, maar de kaviaar kwam wel als eerste over de streep bij ons thuis.

Grijze boekhouder
Nu we hyperwebshoppen stoort het echt dat er geen ‘open id’ is. Een eenvoudige, en veilige, voordeursleutel voor alle webwinkels. Je blijft eindeloos in- en uitloggen, je gegevens bijwerken, je afleverinformatie invoeren en even zoveel keer betalen.

Er hangt een whiteboard in de keuken met alle gebruikersnamen en wachtwoorden. Dit is alles behalve ‘one-stop shopping’. Je bent uren bezig voordat je alles hebt besteld. Dit komt op mijn verlanglijstje voor innovatie in 2012, nadat we in 2011 eindelijk alle volwassen webwinkels op ‘bezorgen op afspraak’ hebben gekregen. Hier ligt een mooie taak voor iDeal of Thuiswinkel.org.

Elke order wordt keurig bevestigd. Die bevestigingen hangen ook allemaal op het whiteboard. Nespresso maakt het het meest bont; drie mailtjes over een bestelling? Om de ordervoortgang te volgen moet je ook weer eindeloos inloggen en zoeken. Waarom kan ik al die informatie niet op een overzichtelijk schema krijgen? Wat hebben we waar besteld, wat is de ordervoortgang, wat is de financiële informatie? Ook dat kan met ‘open ID’.

Ik wil een simpel dashboard voor al mijn bestellingen. Ik voel me nu net zo’n grijze boekhouder met een rood potlood en stempelkussen.

Shop light
Zaterdagochtend hoef ik alleen nog maar een kort rondje in de buurt te doen. De ossenhaas bij mijn slager Vincent, de rijpe kazen bij de Kaaskamer, de kreeft bij vishandel Tel, het heerlijk brood van bakker BBrood en de verse kruiden bij Hooij op de Nieuwmarkt. Ons motto voor kerst 2011 is ‘shop light’ en vooral met plezier. Volgend jaar kan het er met open ID alleen nog maar plezieriger op worden.

Nu maar hopen dat de webwinkeliers ons op komende drukke vrijdag niet in de steek laten… we rekenen op stipte, en vooral complete levering.

Ik wens iedereen geweldige kerstdagen toe!

Walther Ploos van Amstel.

Lees meer columns van Walther op:

http://www.twinklemagazine.nl/statische-content/bloggers/Walther%20Ploos%20van%20Amstel/

Het Nederlands Verbond van de Groothandel werkt aan een nog betere positie van de groothandel. De focus van logistieke keten op laagste integrale kostprijs en continue innovatie bij bedrijven leidt tot meer uitbesteding, en de noodzaak tot logistieke ketenoptimalisatie.

Duurzame groothandel

Een groothandel heeft doorgaans 100 tot 1.500 toeleveranciers en 1.500 tot 10.000 afleverlocaties. In plaats van veel rechtstreekse vervoersstromen van leveranciers naar afleverlocaties zorgt de groothandel voor gebundelde leveringen vanuit. Dit resulteert in minder transportbewegingen en duurzaam transport.

TNO organiseerde samen met het Nederlands Verbond van de Groothandel workshops rond duurzaam ondernemen. Thema’s als de CO2-prestatieladder, het meten van duurzaamheid, duurzaam werken, transport, ICT-systemen, gebouwen en duurzaam inkopen kwamen te sprake.

Leerzame lessen over kosten en baten, het invoeren van duurzame maatregelen en de ervaringen in de praktijk. Goed om het allemaal weer eens te horen.

Cijfers

De deelnemers kwamen pas echt van hun stoel toen de cijfers kwamen. Het woon-werk verkeer was een klein deel, de ICT en de gebouwen zorgden al voor meer CO2 en de verwachte boosdoener transport bleek zelfs een hele grote CO2 boosdoener.

Toen de laatste boosdoener werd gepresenteerd werd het eerst even stil in de zaal… wat kon er nog groter zijn dan transport?

Duurzaam voorraadbeheer

Teveel inkopen, derving en onverkoopbare voorraden zijn veruit de grootste boosdoener bij de CO2-voetafdruk. Zelfs als een groothandel uiteindelijk maar een half procent weggooit, dan nog is dit de grootste bron van CO2.

De deelnemers beaamden allemaal dat die half procent optimistisch was. De echte derving was bij hen veel groter dan die half procent. Kortom, duurzaam voorraadbeheer is de belangrijkste stap naar meer duurzaamheid.

Beter beslissen

Voorraden zijn het smeermiddel tussen de wensen van klanten en het aanbod van leveranciers. Het verlagen van de voorraad is op zich simpel, maar brengt – indien niet vakkundig uitgevoerd – ook risico’s met zich mee.

De basis voor het verminderen van voorraden is slimmer plannen en besturen met je partners in de logistieke keten. Uiteraard nadat je eerst het eigen huis op orde hebt gebracht. Vakmensen zijn schaars en starters op de arbeidsmarkt missen ervaring.

Kennis wordt steeds belangrijker bij het toepassen van nieuwe planningsconcepten met geavanceerde software in complexere logistieke ketens.

Opgave

Voor de deelnemers aan de workshop was duurzaam voorraadbeheer een ‘eye-opener’. Niemand had verwacht dat die de nummer een veroorzaker was van onduurzaamheid. Dat is geen eenvoudige, met wat schone technologie oplosbare, opgave.

Hoe verbeter je de kwaliteit van de besluitvorming door medewerkers? Alleen dan wordt het voorraadbeheer structureel beter, sneller, goedkoper en duurzamer.

Walther Ploos van Amstel.

2011 was het jaar van de steeds tragere, en slechter betalende klanten. Niet gehinderd door op papier gemaakte afspraken liep de betalingstermijn op van 30 dagen, naar 45 dagen en zelfs naar 60 dagen, overigens na het einde van de maand waarin ze de factuur hebben ontvangen. Als jouw factuur überhaupt al door het bureaucratische ijzeren gordijn van leveranciersnummers, verhuizende crediteurenadministraties en inkoopordernummers was ontsnapt.

Sommige klanten namen nog de moeite een briefje te sturen met hun eenzijdig aangepaste inkoopvoorwaarden, stuurden een kort mailtje na een aanmaning en andere klanten gingen er maar vanuit dat het wel goed zat. Nee dus!

Betalingsmoraal

De overheid is al jaren de langzaamste betaler in Nederland meldt Graydon. De overheid betaalt één op de drie rekeningen te laat en gemiddeld pas na 50 dagen. Ondanks beloofde beterschap is dat opnieuw een verslechtering tegenover vorig jaar. Terwijl andersom de boete voor een dag te laat betalen aan de Belastingdienst niet mals is.

Professionele dienstverleners zoals kleine zelfstandigen, accountants, webdesigners, vertalers, advocaten en architecten krijgen in Nederland 3,5% van hun facturen zelfs nooit betaald. Dit blijkt uit de EPI 2011 Industry White Paper. In 2011 mogen bedrijven 5 tot 12% meer op hun buik schrijven.

Niet, of heel laat betalen is de nieuwe norm. Wat is er gebeurd met de betalingsmoraal en ‘afspraak is afspraak’? Wat betekent die handtekening onder die orderbevestiging nu echt? Dit is fraude, dit is oplichting! Het wordt tijd voor persoonlijke aansprakelijkheidsstellingen.

Langs de plinten

Het zijn juist de grote bedrijven en overheden die dit tot structureel beleid hebben gemaakt. Als kleinere ondernemer kun je je het niet veroorloven om ook maar één dag te laat te betalen; incassokosten, deurwaarders en inbeslagnames zijn je deel.

Juist grote bedrijven en overheden hebben relatief makkelijk toegang tot de kapitaalmarkten? Kleinere bedrijven niet. Toen ik mijn Rabobank vroeg om het rentepercentage op spaargeld werd ik met hoongelach ontvangen. De account manager zei letterlijk: ‘het geld staat hier langs de plinten, breng het vooral niet langs’.

Slecht voor innovatie

De onvolwassen betalingsmoraal is slecht voor innovatie en samenwerking. Logistiek hebben bedrijven alles Just-In-Time ingeregeld met een minimaal werkkapitaal in voorraden. Maar ja, als je dan later je geld krijgt, dan was dus alles voor niks. Elektronisch factureren, self billing en reverse billing? Wie durft dat nog? En intussen manen de credit managers iedereen aan, dreigen met het stop zetten van leveringen, met als enig resultaat steeds grotere irritatie, boosheid en wantrouwen.

Boter bij de vis

Hoe gaat het straks in 2012? Gaan we opnieuw vaker een beetje later betalen? Waar moet straks dat geld vandaag komen als we elkaar weer fatsoenlijk, boter bij de vis, gaan betalen? Wie krijgt straks de rekening van dit pyramidespel waarin slepen met geld de nieuwe norm is?

Mijn goede voornemens? Ten eerste, blijf ik trouw op tijd betalen. Ten tweede, doe ik nog harder mijn best voor die klanten die mij wel op tijd betalen. Uit wederzijds respect!

Ik wens iedereen alvast een betaalrijk 2012!

Walther Ploos van Amstel.