Expediteur Alpi

Alpi International Forwarders zou een miljoen vervalste sportschoenen van Converse (onderdeel van Nike) hebben geïmporteerd uit onder andere Roemenië. De rechter in Haarlem acht het aannemelijk dat de bewuste schoenen vervalst zijn. De rechter verwijst naar bevindingen van een expert Nike en vindt het opmerkelijk dat de opdrachtgevers van Alpi geen bezwaar maken tegen de dreigende vernietiging van de nep-schoenen.

De directeur van Alpi, noemt het schandalig zoals zijn bedrijf door Converse wordt belaagd. ‘We worden afgeschilderd als grote zwendelaars. Er is geen snipper bewijs dat er merkschoenen zijn nagemaakt.’ Volgens Alpi gaat het om een partij authentieke merkschoenen van Converse en was Alpi enkel betrokken bij het regelen van het transport en de opslag van de goederen in een loods. De zaak is aan het rollen gebracht door de Roemeense douane die in september 2010 een lading merkschoenen heeft onderschept vanwege het vermoeden van imitatie. De vrachtbrief voor de zending vermeldde de logistieke dienstverlener in Zaandam als bestemming.

Schadeclaim

Convers spreekt van ‘grootschalige fraude’, zich baserend op onderzoek van een onafhankelijk forensisch accountant. Deze deskundige heeft van de rechter toestemming gekregen de in beslag genomen administratie van Alpi door te lichten. Het onderzoek heeft meer dubieuze handelstransacties aan het licht gebracht. Converse is daardoor naar eigen zeggen benadeeld voor bijna €63 mln. Hierbij is uitgegaan van een inkomstenderving van €50 à 60 voor elk paar vervalste merkschoenen dat in omloop is gebracht.

Nike heeft een schadeclaim bij Alpi ingediend van meer dan €60 mln. Nike heeft beslag laten leggen op het bedrijfspand in Zaandam, op woonhuizen van directieleden in Zeist en Almere, alsmede op bankrekeningen.

Alle schijn tegen

Nike stelt Alpi aansprakelijk nadat pogingen om de precieze herkomst van de nepschoenen te achterhalen, zijn mislukt. De expediteur verrichtte de diensten in opdracht van Baccarat Group Ltd, gevestigd op British Virgin Islands. Maar volgens Converse is sprake van een niet bestaande vennootschap. Alpi vindt het onbegrijpelijk dat dit spoor doodloopt. ‘Wij doen sinds 1997 zaken met deze relatie op British Virgin Islands. Ze hebben de rekeningen altijd keurig betaald’, zo stelt directeur Manasse van Alpi tegenover FD.nl.

Alpi heeft in veel opzichten de schijn tegen. Alpi hanteert meer dan één vrachtbrief voor dezelfde zending, waardoor het moeilijker wordt de herkomst van de goederen te traceren. De rechter heeft die werkwijze betiteld als ‘gesjoemel’… De zaak wordt in elk geval vervolg bij de rechter.

Ontleend aan: FD.nl 3 februari 2012 

We trotseerden de zaterdagse drukte in de Amsterdamse Bijenkorf, ondanks de lange rijen voor de kassa’s. Zo’n paar weken voor Sinterklaas laat iedereen zijn kadotjes maar wat graag inpakken.

We troffen op de derde etage meteen een aardige mevrouw, die ons graag wilde helpen, dachten we althans. Maar, neen het ging meteen fout; ‘de webwinkel van de Bijenkorf is een hele andere winkel. Net als de Bijenkorf in Rotterdam. Met een geheel eigen assortiment! Dat kunt u hier niet krijgen’. Ze vervolgde: ‘en die badjas? Dat zijn onverkochte restanten van de Drie Dwaze Dagen’.

Een kleine ‘multi-channel’ teleurstelling. Als klant verwacht toch gewoon in de winkel een zelfde keuze te hebben als op de webwinkel?

Ze kon ook niet verder helpen, want ze was van Ralph Lauren en mocht alleen over Ralph Lauren badmode adviseren. Ze liet ons beduusd achter. Ik ben benieuwd of ze die zaterdag überhaupt nog wat verkochten…

Zojuist landde de mail met de link naar het klantenonderzoek voor de Bijenkorf op de digitale mat. Die zou ik graag eens eerlijk invullen: ‘hoe waarschijnlijk is het dat u de Bijenkorf Amsterdam zou aanbevelen aan vrienden/kennissen/collega’s?’.

Zover kwam het niet. De link naar de vragenlijst geeft een foutmelding; ‘een fout is opgetreden. Een automatische melding is verstuurd naar het systeembeheer’.

De Bijenkorf blijft je verbazen… ze zijn er echt gek op klanten.
Walther Ploos van Amstel.

Groei

Vreemd  is het niet dat de geluidshinder is toegenomen. In het eerste halfjaar van 2011 is het vervoer er met 50% gegroeid ten opzichte van 2010. Er rijden wekelijks tussen de 450 en 510 treinen via de route. Keyrail verwacht dat er eind dit jaar ruim 500 treinen per week over de Betuweroute rijden en wil dit de komende jaren verder laten groeien.

Verouderd  materieel?
Een toename van de geluidshinder kan ook verklaard worden door de inzet van verouderd materieel uit voor de oude Oostblok-landen. Het Tielse college van B&W stelt dit van Keyrail vernomen te hebben. Keyrail ontkent dit in De Gelderlander: “Het is een Europees spoornetwerk en daar kan materieel uit allerlei landen op rijden. Er gelden Europese normen, die nageleefd worden.”

Keyrail wil niet vooruit lopen op eventuele maatregelen om geluidshinder tegen te gaan. “Momenteel worden er metingen gedaan voor de evaluatie van de Milieueffectrapportage Betuweroute. De eerste uitslagen worden over twee maanden verwacht.”

Groei vervoer over Betuweroute
De groei van het vervoer over de Betuweroute in 2011 komt deels doordat vervoerders de Betuweroute boven de Brabantroute verkozen. Ook zijn er drie nieuwe vervoerders bij gekomen: Locon, Continental Rail Services en HSL Logistik. Het vervoer van kolen en erts is sterk gegroeid. Dit zal, met het besluit van Duitsland om gefaseerd de kerncentrales te sluiten, nog sterker toenemen. Herstel van de automobielindustrie had een positief effect op het aantal ertstreinen. Ook valt op dat er bij containers voor kortere afstanden, naar Duitsland en Italië, vaker voor de trein gekozen wordt in plaats van een schip.

Ontleend aan: De Gelderlander 

3 oktober 2011

Webwereld schrijft:

‘Vervoersverzekeraar TVM heeft de transport- en logistiekbranche gewaarschuwd voor fraude via vrachtuitwisselingssystemen.

Bulgaarse criminelen doen zich op die platforms voor als betrouwbare partners en krijgen zo complete ladingen in handen. TVM zegt nu te maken te hebben met twee zaken waarbij de Bulgaren de hand hebben weten te leggen op ladingen vlees.

“De schade loopt daarin alleen al in de tonnen”, zegt Jaap Stalenburg, woordvoerder van TVM op Webwereld. Het is niet de eerste keer dat de verzekeraar met deze vorm van oplichting te maken krijgt. Twee jaar geleden wist een Nederlandse dadergroep vijf keer een lading elektronica in handen te krijgen. De schade liep toen in de miljoenen euro’s. Die daders zijn gepakt en veroordeeld.

Kopieergedrag

“Maar je krijgt kopieergedrag”, zegt Stalenburg, “en nu blijken het Bulgaren en Roemenen te zijn.” Hij zegt dat TVM al jaren waarschuwt tegen dit soort praktijken en vindt het een verantwoordelijkheid van de vervoerders om nauwgezet na te gaan met wie ze zaken doen.

Volgens TVM maken de criminelen gebruik van een bestaande account bij een van de in de branche bekende vrachtuitwisselingssystemen. Daarbij wijken de door de Bulgaren opgegeven adressen en contactgegevens af van de werkelijke accounthouder. Dat het account niettemin beschikbaar is voor de criminelen noemt TVM opmerkelijk. Momenteel wordt onderzocht hoe dit heeft kunnen gebeuren.

Zeer professioneel

TVM waarschuwt alert te zijn bij het vergeven van opdrachten via de vrachtuitwisselingssystemen. De door de criminelen gebruikte bedrijfsnaam in de laatste fraudezaken is die van AL-VI Logistics uit het Bulgaarse Petrich.

De criminelen gaan professioneel te werk. Vergunningen en verzekeringsdocumenten worden vervalst en na het verkrijgen van de opdracht en het laden van de goederen, wordt door de criminelen nog telefonisch contact gezocht met de opdrachtgever. Die wordt dan om de tuin geleid met de mededeling dat er vertraging is ontstaan bij de aflevering door panne aan de vrachtwagen. Daardoor krijgen de Bulgaren extra tijd om sporen uit te wissen.

E-mail accounts

De criminelen gebruiken emailaccounts van Hotmail of Gmail en voeren telefoongesprekken via prepaidnummers die, nadat de vracht stilletjes is weggesluisd, niet meer bereikbaar zijn. “Onze experts onderzoeken nu hoe die criminelen de vrachtuitwisselingsplatforms hebben kunnen binnendringen”, zegt Stalenburg op Webwereld. “Daarover is nog niet veel duidelijkheid.” Het landelijk parket van het Openbaar Ministerie onderzoekt eveneens de zaak.

Op vrachtuitwisselingssystemen worden tienduizenden vrachten per dag verhandeld tussen transporteurs en expediteurs. De bedoeling is dat vrachtvervoerders kunnen intekenen op aangeboden vracht, die dan meestal wordt gegund op basis van prijs’.

Dit artikel is overgenomen van Webwereld.

You would rather not imagine what the impact could be on world trade if we no longer trust information in the supply chain. Are companies, unlike government, prepared for this? I am afraid the answer is no. This may be worse than the banking crisis.
September 11

It is 10 years after September 11, 2001, the day of the attacks on America. Today we don’t need trained pilots hi-jacking aircrafts to teach the Western world ‘a lesson’. Cyber ​​terrorists today can work from home, via satellite, like in a real James Bond movie. In contrast, you cannot guard yourself, as an individual company, against this threat.

I am worried; ‘we ain’t seen nothin’ yet…’. We might just be too trusting!

Walther Ploos van Amstel.

p.s. thanks to Bill Beblo for translation!

Amsterdam kleurt langzaam weer geel-wit. Enorme bundels Telefoongidsen. Geel-witte blubber op straat, geel-witte stapels in portieken en een geel-witte bende in ons trappenhuis. Gewoon overal. Wij zijn het spuugzat!

Nee-nee is ook echt nee

Zomaar zijn ze neergedonderd door de bezorgers, die geen enkel respect hebben voor onze afmelding via Internet, laat staan voor de nee-nee-stickers op de brievenbus. En niemand die er eentje meeneemt. Een geduldige geel-witte berg die in alle eenzaamheid wacht op de schoonmaker.

Wat een schaamteloze verspilling van geld, papier en energie. Meer dan een kilo geel-witte ellende. Leg je ze achter elkaar, dan is dat tweeduizend kilometer hopeloze verspilling van geld in Nederland.

Ik heb visioenen van verdwijnende oerbossen en stijgende zeespiegels. De Telefoongids is alles behalve een Groene Gids. Wat is er mis met het corporate social responsibility gevoel van het Telefoongids management? Het wordt tijd voor een landelijk bezorgverbod of een consumentenboycot. Foto’s van het management team op het Internet, hun prive-adres erbij en hup al die gidsen retour naar hun Aerdenhoutse villa’s.

Overbodig

Het internet is toch veel handiger, die ouderwets Telefoongids is overbodig. Dat dikke pak papier is niet meer van deze tijd. Een verspilling van advertentiegeld van al die kleine ondernemers die er weer intrapten. Laat de jongens en de meisjes van de Telefoongids daarin investeren. Laat zien dat je echt gek op je consumenten bent door innovatieve diensten te bedenken. Telefoon-adds zoals Google die biedt, location based services, webportals, Ikwilnueenpizza.nl, Helpmijnwasmachinelooptover.nl of Waarvindikdegoedkoopstedigitalecamera.nl.

Dat biedt waarde! Die domme dikke gids geeft enkel irritatie. Bied mij als consument minimaal de keuze om te ‘opt-inen’! Dat moet tegenwoordig voor elke onschuldige webmailing. Waarom niet voor zo’n maatschappelijke onverantwoorde stapel papier? En klagen via hun site? Het kan, maar ze reageren niet… bah! Het interesseert ze totaal niet.

Opt out of bezorgverbod
Wij hebben de gids al drie jaar geleden opgezegd! Dat heeft mevrouw Jessica Lagerweij, de vorige manager Customer Centre me zelfs nog bevestigd per mail. Toch blijft die verdomde gids, vaak twee keer, komen. Ze mailde me nog: ‘Vanaf volgend jaar ontvangt u de gids niet meer….’. Niet dus, en ik ben bang dat we er nog niet klaar mee zijn.

Vandaag belde de chef distributie naar aanleiding van mijn tweet met een simpele mededeling: ‘we kunnen niet beginnen aan het overslaan van individuele huizen bij de bezorging in Amsterdam. Dat is echt onbegonnen werk…’.

Het wordt tijd voor een serieus bezorgverbod in Amsterdam. Hopelijk voelt ons stadsbestuur daarvoor. Wat ons rest tot dan? Massaal opzeggen, massaal klagen, massaal twitteren en nooit meer iets kopen bij de adverteerders.

En meld je aan op Facebook!

http://www.facebook.com/pages/Stop-de-Telefoongids/157157654369529
Walther Ploos van Amstel.

Arjan Dasselaar schrijft onder meer:

‘De enige methode om zeker te weten dat een webshop jouw geld niet geeft aan een logistiek bedrijf waar je slechte ervaringen mee hebt, is om met de webshop geen zaken te doen. Maar om nu Amazon.co.uk te boycotten omdat hun pakketjes in Nederland door TNT, pardon: PostNL, worden bezorgd, is een offer dat ik persoonlijk niet wil brengen.

Dat soort drastische maatregelen zijn ook niet nodig als webshops u een keuze zouden bieden uit verschillende verzendopties en –bedrijven. Waarbij een verzendbedrijf met perfecte service best een knaak meer mag kosten dan, ik noem maar wat, de budgetstunters van TNT. Pardon: PostNL.

Het voordeel voor de klant is dat die direct invloed uitoefent op de hoeveelheid werk die een bepaald bezorgbedrijf krijgt. Wordt u, zoals ik, behandeld als een lastpak door een bezorger die niet beseft dat het bezorgen van pakketten zijn werk én zijn inkomstenbron is? Dan laat u de volgende keer uw zendingen door een concurrent afhandelen. Eventueel een duurdere, kleinere firma, want kwaliteit mag wat kosten.

Webshops van Nederland, doe ons dit plezier. En doe uzelf ook een lol. Klanten die zelf macht krijgen over de bezorging van hun aankopen zullen tevredener zijn. Bovendien maakt het uw positie sterker tegenover logistieke firma’s die hun werk slecht doen. Dat is nuttige informatie, als het weer tijd is voor een onderhandelingsronde over bezorgtarieven’.

Lees de integrale column op:

http://www.nu.nl/column-zaterdag/2605973/baas-in-eigen-brievenbus.html

Maar, de ouderwetse advertenties, posters en flyers zijn nog steeds onmisbaar.Die posters en flyers bestellen wij bij Printconcept.nl. Ondanks de extensie, zit het bedrijf in België. Zij leveren een hoge kwaliteit, binnen enkele dagen en tegen een mooie prijs. Omdat de flyers worden uitgedeeld bij feesten en festivals, en worden meegestuurd met tijdschriften, is op tijd leveren een ‘must’.

Walther Ploos van Amstel schrijft over zijn ervaringen op Twinklemagazine het volgende:

Met lege handen
Toch gaat met bijna de helft van de leveringen bij Printconcept iets fout. De zending komt een, of twee dagen, te laat. Regelmatig wordt de zending in delen afgeleverd, krijgen wij de posters van een ander feest of de flyers van een schaatsfestival in Friesland. We houden nu zelfs al rekening met een effectieve levertijd van 2 weken in plaats van de beloofde 2 dagen. En dat gebeurt allemaal in die minder dan tweehonderd kilometer tussen Antwerpen en Amsterdam. Vaak krijgt UPS daarvan de schuld. Steevast wordt beterschap beloofd.

Domper op de feestvreugde
Woensdag kwam UPS met vier van de vijf beloofde dozen drukwerk. Een stevige domper op onze feestvreugde. We hebben drie grote feesten in september. Volgens de blauwe ogen van de chauffeur zou die doos misschien nog wel komen. We hebben die vier dozen maar geaccepteerd. Het weigeren van de hele zending was geen optie. Met het tekenen voor de zending verdween de ‘track and trace’ informatie uit het systeem. De zending was ineens ‘compleet’ geleverd.

Messcherp antwoord
Ik vond het vreemd, want UPS scant alle pakjes van deur tot deur. Dan moeten zij toch zelf als eerste weten dat er maar vier van de vijf dozen in de vrachtwagen zitten? En dat doen ze ook! De customer service afdeling gaf een messcherp antwoord: die vijfde doos is nooit opgehaald bij Printconcept. De flyers waren niet klaar. Dan is het toch niet netjes, zelfs een beetje naïef, om UPS de schuld te geven?
Mijn moeder heeft me geleerd dat als je nooit jokt, je ook nooit iets hoeft te onthouden.

Natuurlijk hebben we woensdag direct Printconcept gebeld. Zij hebben de missende flyers vrijdagavond per koerier naar ons gestuurd. Het mocht wat kosten. Maar, ons vertrouwen heeft wel een deuk opgelopen.

Deelleveringen
Printconcept is niet de enige leverancier met deelleveringen. Veel webshops werken met dropshipments. Van onze ene enkele order maken zijn weer deelorders die vervolgens door meerdere leveranciers worden geleverd. Al die pakjes moeten uiteindelijk weer als één zending bij onze voordeur komen. De kans op deelleveringen is dan aanwezig en dat is ronduit vervelend voor de klant, vooral als je de klant daarover ook niet informeert.

Rug tegen de muur
Bij UPS, en steeds vaker ook bij andere dienstverleners, teken je op een mobiele computer. De vertrouwde vrachtbrief is verdwenen. Dat is lastig, omdat je op die oude vrachtbrief nog wel eens wat kwijt kon, over dat je pakje beschadigd aan kwam of er, zoals woensdag, een van de dozen ontbrak. We hebben nu getekend met de rug tegen de muur.

Toch getekend? En wat nu?
Ik vraag me toch af… We hebben getekend voor ontvangst. Hadden we niet beter de hele zending kunnen weigeren? Wat zijn onze rechten nu? En waarom kun je bij ontvangst van een zending niet eenvoudig nog wat informatie toevoegen over missende dozen? Waarom kun je gewoon niet tekenen voor deelzendingen? En waarom heeft Printconcept ons niet gewoon eerlijk en op tijd geïnformeerd?

Naadloze afstemming
Een incidentele deellevering is niet te vermijden, maar dan moet je daarvoor wel de passende procedures en systemen hebben, intern, maar vooral voor de wachtende klant. Dat vergt een naadloze afstemming tussen de webwinkel, de leveranciers en de dienstverlener. En die ontbreekt bij Printconcept.

Lees meer columns van Walther Ploos van Amstel over webwinkels op Twinklemagazine.nl! Twinkle is het enige vakblad voor webwinkeliers. Iedere maand biedt Twinkle een flinke portie inspiratie voor alle webwinkeliers, groot klein of in de dop. Boordevol ervaringen, ontwikkelingen en vooral praktische artikelen.