De Nederlandse Spoorwegen verkoopt sinds deze week treinkaartjes via internet. Voor internationale reizen was het al mogelijk om een e-ticket te boeken via NS Hispeed. We hebben het geprobeerd en het werkt 
Even de treinreis uitgezocht (via Almere naar Amersfoort en weer terug), betalen met iDeal en kaartje geprint. Eenvoudig, espressotje erbij en niet bang voor skimmers. Een kleine suggestie voor NS: waarom drie mailtjes en niet een enkel bevestigingsmailtje? Straks ook je taxi vooruit boeken? En mijn favoriete krantje en croissantje aan boord. The sky is the limit!?
De Laatstemeter is benieuwd naar de ervaringen van lezers!
Lees ook Webwereld.
Toch wees een trouwe Laastemeter-lezer mij erop dat er toch nog wel een addertje onder het gras zit. Was die NS niet bezig met het invoeren van een landelijke OV-chipkaart? Overal staan de poortjes al.
Dan hebben we in de toekomst thuis een eigen RFID printer nodig? Zonder die OV-chipkaart gaan de poortjes straks echt niet open. Of komt er een slimme applicatie op je mobieltje met een RFID signaal waar je via sms het kaartje ontvangt? Stof tot nadenken van die trouwe lezer.
Heeft NS een lange termijn plan? Of is dit een leuke gimmick die we volgend jaar weer kwijt raken? Misschien hebben ze er niets eens over nagedacht… Of weten de NS-bovenbazen nu al dat het nooit iets gaat worden met die OV-chipkaart op het spoor.
Tags: internet, ns, spoorwegen, ticket
3 Reacties
Tja… daar heeft Michiel wel een punt! Nu al verouderde technologie?
mmm. Even nadenken. De vraag of het verouderde technologie is? Als die web-applicatie werkt en tijd/geld oplevert, ook al is het tijdelijk, dan is het misschien wel oude technologie. Wat dan nog? Lekker snel in te voeren tegen minimale kosten. Prima.
En die OV-chipkaart? Dat is in mijn ogen jammer van de investering. Waarom niet een update van de chipknip (ook al zo’n wurg-initiatief: eerst mensen geld laten betalen om ze daarna pas iets te leveren). Een combinatie van alledrie zou nog mooier zijn: iedereen heeft een mobieltje (GSM) of een kaart (Card) waarmee hij/zij zich fysiek aan een leesapparaat kan identificeren. Men heeft de keuze om hier tevoren een saldo op te laden of om per geval via een web-applicatie een specifiek saldo te reserveren. Bij het herkennen van de identificatie van GSM of Card beslist het leesapparaat hoeveel moet worden afgeschreven van het (gereserveerde) saldo.
Grappige bijkomstigheid is dat we elkaar op deze manier OV-tegoed-Cards kunnen geven, voor je verjaardag of om een beurs te bezoeken. . . en het wordt pas afgeschreven als het werkelijk wordt gebruikt (waarvan de gulle schenker bericht krijgt voor commerciele doeleinden).
Of draaf ik nu door?
Het gebruik of het combineren van nieuwe en oude technieken is niet de vraag. De vraag is of de klanten (of wij samen) er iets mee opschieten.
Dan gaan we straks een eigen RFID printer nodig hebben, anders gaan de poortjes straks echt niet open. Of gaan we de poortjes op b.v. het amstelstation uitbreiden met een barcode scanner.
Volgende stap is applicatie op de mobiel met RFID signaal waar je via sms het kaartje ontvangt? Of draaf ik nou door?