Aldi ligt onder vuur, omdat Chinese toeleveranciers van de discounter massaal de rechten van werknemers schenden. Dat blijkt uit een studie van het Südwind-institut, waarin de discounter wordt opgeroepen op te treden tegen de misbruiken. Is er wat mis met de ethiek van de ALDI-inkopers? Dat vraagt Distrifood zich af. Distrifood meldt: De productie blijkt gepaard met overtredingen van de arbeids- en vrouwenrechten. Zo werken de meeste vrouwelijke werknemers 91 uren per week en kunnen ze amper overleven met hun karige loon. De arbeidsdruk is daarnaast enorm en fouten worden met geldboetes bestraft.
Lees verder op Distrifood.
CSR
Er is steeds meer aandacht voor de gevolgen van inkoopbeslissingen voor risicomanagement, maatschappelijk verantwoord en ethisch handelen (Corporate Social Responsibility). Bij de ontwikkeling van just-in-time-leveringen, e-procurement en inkopen in het Verre Oosten lijken de inkoopprofessionals voorbij te gaan aan de gevolgen voor de maatschappij op lange termijn. De kranten staan vol over de problemen rond congestie, fijn stof, milieuvervuiling, de tweede Maasvlakte en de IJzeren Rijn. Maar ook de inzet van kinderarbeid in het Verre Oosten en loodhoudende verf op Chinees kinderspeelgoed halen de voorpagina’s.
Inkoopmanagers moeten steeds meer rekening houden met de maatschappelijke consequenties van hun inkoopbeslissingen. Effectiviteit en efficiëntie zijn niet meer voldoende om een keuze te beargumenteren. Ook de zorg voor de wereld van morgen vraagt aandacht. Een duurzame inkoop betekent het voorkomen van niet ethisch handelen (bijvoorbeeld kinderarbeid of negeren van milieuregels), van onnodig vervoer (minder vrachtwagens en kilometers), minder gebruik van fossiele brandstoffen (CO2) en meer veiligheid (geen diefstal of mensensmokkel).
Ethiek en de inkoper
Het komt steeds vaker voor dat er integer, ethisch of duurzaam ingekocht wordt. Bovendien helpt de actualiteit ook een handje mee. De kranten staan vol over kinderarbeid in China of de effecten van groene stroom op het kappen van regenwouden. Het gaat dus niet alleen om geschenken, etentjes, studiereisjes of steekpenningen.
Integer zaken doen gaat verder. Weet de organisatie precies waar de ingekochte producten en diensten vandaan komen? Worden ze gemaakt in sweatshops (bedrijven waar kinderen werken) of door bedrijven die letterlijk asociale arbeidsvoorwaarden hebben? Of koopt de organisatie in bij leveranciers die dictatoriale regimes financieel steunen? Globalisering en internet leiden er toe dat inkopers vanachter hun eigen bureau zaken doet met partijen over de hele wereld zonder ze daadwerkelijk te ontmoeten. Onherroepelijk komt het een keer aan het licht als de organisatie nog koopt bij een ethisch onverantwoorde leverancier. Naomi Klein schreef de bestseller No Logo over dit onderwerp. De parlementaire enquête over de bouwfraude heeft onverbloemd duidelijk gemaakt hoe inkopers beïnvloed kunnen worden door hun leveranciers. De gevolgen van niet-integer zaken doen zijn aantasting van het imago en financiële schade. Vaak vele malen groter dan de financiële voordelen die behaald zijn bij de inkoopdeal. Ethisch handelen is nodig.
De Nederlandse Vereniging voor Inkoopmanagement (NEVI) heeft een gedragscode ontwikkeld. Uitgangspunt van de Beroepscode is dat het management van een organisatie ethisch gedrag dient aan te moedigen. Voor een verantwoorde uitoefening van de inkoopfunctie zijn de volgende uitgangspunten onmisbaar:
• Loyaal zijn ten opzichte van de organisatie. De medewerker dient het ondernemingsbelang (in plaats van persoonlijke belangen of gevoelens) als uitgangspunt te nemen bij de uitoefening van zijn functie. Daarmee dient hij tevens het belang van de afnemers van producten en diensten van de organisatie;
• Leveranciers en klanten rechtvaardig behandelen. De inkoper dient een positieve relatie met leveranciers en de klanten te onderhouden, waarbij ook de belangen van de leverancier en de klant in het oog moeten worden gehouden;
• Eerlijke concurrentie ondersteunen. Relevante leveranciers moet een gelijke mogelijkheid worden geboden om mee te dingen naar opdrachten;
• Reputatie van het beroep hoog houden. Een reputatie van betrouwbaarheid is noodzakelijk voor het goed functioneren van de logistieke medewerkers.
Zoals iedere burger dienen ook de medewerkers binnen de logistiek zich te houden aan de nationaal en internationaal geldende wetten. Aan zakendoen in het buitenland kunnen andere eisen worden gesteld. De wetgeving van en handelsgebruiken in bepaalde landen kunnen afwijkend zijn van die in Nederland of België. Wanneer het desbetreffende land lagere eisen stelt, dient een medewerker zich tenminste te gedragen naar de plaatselijk geldende wetten. Als individueel persoon blijf je dus te allen tijde aanspreekbaar op je gedrag. Maar ongewenste praktijken kunnen niet worden tegengegaan door alleen een gedragscode op te stellen. Hiervoor is een cultuurverandering nodig die tijd kost.
Tags: aldi, china, csr, duurzaamheid, kinderarbeid
2 Reacties
Het is goed dat er zulke zaken aangekaart worden. Aldi wordt hier eigenlijk teveel geviseerd. Voor hetzelfde geld kan men ook de pijlen richten op Ahold, Lidl,enz. Het probleem is dat de macht van de retailers een ongezonde proportie heeft aangenomen. De overheid speelt hierin een belangrijke rol om zulke machtposities in te perken, zodat er een deel van de welvaart wat beter verdeeld wordt.
Goed artikel maar te eenzijdig. Het blijkt namelijk niet alleen de Aldi te zijn maar het merendeel van de bedrijven die zaken doen in China. We hebben de mond vol van ethiek, integriteit maar willen zo goedkoop mogelijk. Dat gaat nu eenmaal niet samen. Je zult dan concessies moeten doen. Het is leuk de economie van China er boven op te helpen voor zolang het duurt, de andere economiën gaan wel naar de knoppen. Daarnaast blijkt in de praktijk dat het maken van afspraken en het nakomen hiervan in een dergelijk groot land gedoemd is te mislukken. Dat kunnen wij al amper is een land als Nederland. Een cultuurverandering heeft hoegenaamd geen zin. Stoppen, die handel.