Aan alle producenten in Berlijn werd gevraagd een lijst samen te stellen van grondstoffen, die zou garanderen dat fabrieken minstens 3 maanden ongestoord konden door produceren. De voorraden werden gefinancierd door Berlijn en opgeslagen in speciale magazijnen. Dit werd de zogenaamde “Berlin Stock” [1] Deze “Berlin Stock” is een speciaal soort veiligheids- of strategische voorraad, met een lange levertijd, een geringe kans dat je hem aan moet spreken maar cruciaal als je hem onverwacht nodig hebt. Terug- (en vooruit) blikkend op deze winter.

Wat zou het handig geweest zijn als Rijkswaterstaat, de Provincies en de Gemeentes op de hoogte waren geweest van dit fenomeen. Ik weet het, het kost wat geld om extra voorraden aan te houden maar zout in de zomer is stukken goedkoper dan zout in de winter. En ga er maar van uit dat de zoutproducenten nu de prijs verhoogd zullen hebben. En het is een eenvoudig rekensommetje dat het aanhouden van een “Berlin Stock” van 100.000 of 200.000 ton zout minder kost dan de ellende die we al doorgemaakt hebben en nog moeten doormaken, omdat de overheid te weinig zout in het vaatje heeft zitten.

Paul Durlinger

1.            Plossl G.W., W.E. Welch [1979] - The Role of Top Management in the Control of Inventory

2.            www.wikipedia.org/wiki/Berlin_Blockade